不能不

    bùnéngbù

    1. Auxiliary verbhave to; cannot but

    1.看到孩子那么伤心,她不能不心疼。Kàndào háizi nàme shāngxīn, tā bùnéngbù xīnténg.Seeing her child so sad, she couldn't help but feel pained.

    2.面对如此严重的失误,他不能不承认自己的责任。Miànduì rúcǐ yánzhòng de shīwù, tā bùnéngbù chéngrèn zìjǐ de zérèn.Faced with such a serious error, he had no choice but to admit his responsibility.