举止 舉止

    jǔzhǐ

    1. Noun Formalbearing; manner; mien

    1.他举止大方。Tā jǔzhǐ dàfang.He has a confident manner.

    2.他的举止很得体,给人留下了很好的印象。Tā de jǔzhǐ hěn détǐ, gěi rén liúxià le hěn hǎo de yìnxiàng.He behaved impeccably, making a great impression.

    3.她虽然紧张,但举止依然优雅。Tā suīrán jǐnzhāng, dàn jǔzhǐ yīrán yōuyǎ.Although she was nervous, her manner remained elegant.