从没 從沒

    cóngméi

    1. Adverbnever (in the past); never did

    1.我从没去过那个地方。Wǒ cóngméi qù guo nàge dìfang.I've never been to that place.

    2.他从没吃过这么好吃的菜。Tā cóngméi chī guo zhème hǎochī de cài.He has never eaten such delicious food.

    3.她从没想过,自己有一天会放弃这份热爱的工作。Tā cóngméi xiǎng guò, zìjǐ yǒu yī tiān huì fàngqì zhè fèn rè'ài de gōngzuò.She never imagined that one day she would give up the job she loved.