口哨

    kǒushào

    1. Nounwhistle

    1.他吹了声口哨。Tā chuī le shēng kǒushào.He gave a whistle.

    2.他吹了口哨,把那只流浪狗引到了自己脚边。Tā chuī le kǒushào, bǎ nà zhī liúlànggǒu yǐn dào le zìjǐ jiǎo biān.He whistled, luring the stray dog to his feet.