呜咽 嗚咽

    wūyè

    1. Verb Formalto sob; to whimper

    1.听到那个消息,她忍不住呜咽起来。Tīngdào nàge xiāoxi, tā rěnbuzhù wūyè qǐlai.Hearing the news, she couldn't help sobbing.

    2.小狗被遗弃在雨中,无助地呜咽起来。Xiǎogǒu bèi yíqì zài yǔ zhōng, wúzhù de wūyè qǐlai.The puppy was abandoned in the rain, whimpering helplessly.