壮胆 壯膽

    zhuàngdǎn

    1. Verbto get one’s courage up; to embolden

    1.他喝了口酒壮胆。Tā hē le kǒu jiǔ zhuàngdǎn.He drank some wine to get his courage up.

    2.临上台前,他深吸一口气壮胆。Lín shàng táiqián, tā shēn xī yīkǒuqì zhuàngdǎn.Just before going on stage, he took a deep breath to embolden himself.

    3.他攥紧拳头壮胆,硬着头皮走上前去。Tā zuàn jǐn quántou zhuàngdǎn, yìngzhetóupí zǒu shàng qián qù.He clenched his fists to gather courage and forced himself to step forward.