天赋 天賦

    tiānfù

    1. Noungift; innate skill

    1.他在音乐方面有很高的天赋。Tā zài yīnyuè fāngmiàn yǒu hěn gāo de tiānfù.He has a natural gift for music.

    2.他很有绘画天赋,画得栩栩如生。Tā hěn yǒu huìhuà tiānfù, huà de xǔxǔrúshēng.He has a real gift for painting; his works are lifelike.

    3.教练发现他有运动天赋,把他招进了队。Jiàoliàn fāxiàn tā yǒu yùndòng tiānfù, bǎ tā zhāo jìn le duì.The coach spotted his athletic talent and recruited him into the team.