抢劫 搶劫

    qiǎngjié

    1. Verbto rob; looting

    1.警察抓住了银行抢劫犯。Jǐngchá zhuāzhù le yínháng qiǎngjié fàn.The police apprehended the bank robber.

    2.他晚上独自走回家,差点被抢劫。Tā wǎnshang dúzì zǒu huíjiā, chàdiǎn bèi qiǎngjié.He was walking home alone at night and nearly got robbed.