指挥官 指揮官

    zhǐhuīguān

    1. Nouncommander

    1.指挥官发布了命令。Zhǐhuīguān fābù le mìnglìng.The commander issued an order.

    2.这位指挥官领导军队赢得了战争。Zhèwèi zhǐhuīguān lǐngdǎo jūnduì yíngdé le zhànzhēng.The commander led his army to win the war.

    3.指挥官下令全军撤退,以保存实力。Zhǐhuīguān xiàlìng quánjūn chètuì, yǐ bǎocún shílì.The commander ordered the entire army to withdraw in order to preserve strength.