摧残 摧殘

    cuīcán

    1. Verb Formalto ravage; to ruin

    1.干旱严重摧残了庄稼。Gānhàn yánzhòng cuīcán le zhuāngjia.The drought severely ravaged the crops.

    2.长年累月的病痛不仅摧残了他的身体,更折磨着他的精神。Chángniánlěiyuè de bìngtòng bùjǐn cuīcán le tā de shēntǐ, gèng zhémó zhe tā de jīngshén.Years of chronic illness not only ravaged his body but also tormented his spirit.