特权 特權

    tèquán

    1. Nounprivilege; prerogative; privileged

    1.只有国王才有这项特权。Zhǐyǒu guówáng cái yǒu zhè xiàng tèquán.Only the king enjoys this privilege.

    2.这种特权会损害社会公平。Zhèzhǒng tèquán huì sǔnhài shèhuì gōngpíng.This kind of privilege undermines social fairness.

    3.他靠关系办成了事,旁人觉得这是特权在作祟。Tā kào guānxi bàn chéng le shì, pángrén juéde zhè shì tèquán zài zuòsuì.He got things done through connections, and others felt it was privilege at work.