About
HSK levels

    miàn

    miàn

    1. face
    2. side; aspect
    3. surface; top
    4. classifier for objects with flat surfaces such as drums, mirrors, flags etc

    她有一张漂亮的面孔。 Tā yǒu yī zhāng piàoliàng de miàn kǒng.

    miàn

    1. variant of 麵|面[mian4]

    miàn

    1. flour; noodles
    2. (of food) soft (not crunchy)
    3. (slang) (of a person) ineffectual; spineless

    我买了一袋面粉来做面包。 Wǒ mǎile yī dài miànfěn lái zuò miànbāo.