面部

    miànbù

    1. Noun Formalface (body part)

    1.她的面部表情很开心。Tā de miànbù biǎoqíng hěn kāixīn.Her facial expression was very happy.

    2.他受伤后,面部肿得很厉害。Tā shòushāng hòu, miànbù zhǒng de hěn lìhai.After the injury, his face became very swollen.

    3.医生检查了他的面部神经,发现恢复情况良好。Yīshēng jiǎnchá le tā de miànbù shénjīng, fāxiàn huīfù qíngkuàng liánghǎo.The doctor examined his facial nerves and found that the recovery was going well.