叫醒

    jiàoxǐng

    1. Verbto awaken; to wake somebody up; to rouse

    1.妈妈叫醒了我。Māma jiàoxǐng le wǒ.Mom woke me up.

    2.闹钟没响,我不得不叫醒室友。Nàozhōng méi xiǎng, wǒ bùdébù jiàoxǐng shìyǒu.The alarm didn't go off, so I had to wake up my roommate.

    3.他轻手轻脚地靠近,生怕弄出声响把正在睡觉的孩子叫醒。Tā qīngshǒuqīngjiǎo de kàojìn, shēngpà nòng chū shēngxiǎng bǎ zhèngzài shuìjiào de háizi jiàoxǐng.He tiptoed closer, afraid of making any noise that might wake the sleeping child.