开垦 開墾

    kāikěn

    1. Verb Formalto clear a wild area for cultivation; to put under the plow

    1.这片荒地需要开垦。Zhè piàn huāngdì xūyào kāikěn.This wasteland needs to be cleared for farming.

    2.村民们正在开垦山坡上的荒地。Cūnmínmen zhèngzài kāikěn shānpō shàng de huāngdì.The villagers are clearing the wild land on the hillside.

    3.经过几年努力,他们终于开垦出了大片良田。Jīngguò jǐnián nǔlì, tāmen zhōngyú kāikěn chū le dàpiàn liángtián.After years of hard work, they finally managed to clear a large area of good farmland.