慌忙

    huāngmáng

    1. Adverbin a great rush; in a flurry

    1.他慌忙地跑了出去。Tā huāngmáng de pǎo le chūqù.He rushed out in a great hurry.

    2.听到门铃响,她慌忙去开门。Tīngdào ménlíng xiǎng, tā huāngmáng qù kāimén.Hearing the doorbell ring, she hurriedly went to open it.

    3.发现钥匙忘带了,他慌忙折返回家拿。Fāxiàn yàoshi wàng dài le, tā huāngmáng zhéfǎn huíjiā ná.Realizing he had left his keys behind, he hurriedly turned back to fetch them.