淘气 淘氣

    táoqì

    1. Adjectivenaughty; mischievous

    1.这孩子真淘气。Zhè háizi zhēn táoqì.That kid is really naughty.

    2.别淘气了,快把作业写完。Bié táoqì le, kuài bǎ zuòyè xiě wán.Stop being mischievous and finish your homework quickly.

    3.他把花瓶打碎,淘气地笑了。Tā bǎ huāpíng dǎsuì, táoqì de xiào le.He broke the vase and laughed mischievously.