黄昏 黃昏

    huánghūn

    1. Noundusk; evening; nightfall

    1.每天黄昏时,我都喜欢在公园里散步。Měitiān huánghūn shí, wǒ dōu xǐhuan zài gōngyuán lǐ sànbù.At dusk, I enjoy taking a stroll in the park.

    2.他望着窗外的黄昏,心情格外沉重。Tā wàng zhe chuāng wài de huánghūn, xīnqíng géwài chénzhòng.Gazing at the dusk outside his window, he felt particularly heavy-hearted.